Alle berichten door Gale Boetticher

Libertarische blogger.

Grote veranderingen op GaleBoetticher.com

GaleBoetticher.com zal binnenkort niet meer bestaan in haar huidige vorm. Na vier maanden komt er een einde aan dit blog. Ondergetekende zal namelijk wekelijks voor Vrijspreker.nl gaan schrijven. Door niet meer dagelijks mijn blog te hoeven vullen, zal ik meer tijd hebben voor een grootschaliger project om de libertarische boodschap te verspreiden – waarvan de details voorlopig geheim blijven. Daarnaast zullen mijn artikelen zo een grotere groep lezers bereiken.

In de korte tijd dat GaleBoetticher.com in haar huidige vorm heeft bestaan zijn er een paar mooie successen geboekt. Zo ben ik geciteerd op geenstijl.nl, zijn mijn artikelen in totaal duizenden keren gedeeld op sociale media en zijn ongetwijfeld een hoop mensen door dit blog een beetje libertarischer geworden. Daarnaast heeft GaleBoetticher.com Pim Pauwels gestimuleerd om te gaan schrijven. Zijn artikelen zullen ook in de toekomst te vinden zijn op deanderekoek.nl.

Deze website zal niet op zwart gaan, maar voortaan functioneren als overzichtspagina voor mijn werk. Om dat mogelijk te maken, zal het uiterlijk flink op de schop gaan in de komende weken.

Alle trouwe lezers wil ik bedanken voor hun aandacht en soms zeer nuttige feedback. Ik hoop dat jullie ook in de toekomst mijn artikelen zullen blijven lezen op Vrijspreker.nl. Binnenkort zal ik nog bekendmaken op welke dag in de week die zullen verschijnen.

Bedankt,
Gale Boetticher

Advertenties

Bizarre video uit Duitsland

Een satirische video waarin de moderne  Duitsers vergeleken worden met nazi’s en incestplegers zou men verwachten uit Griekenland, maar de Duitse omroep ZDF heeft er nu zelf één gemaakt. In het filmpje komt ‘superheld’ Varoufakis, de Griekse minister van financiën, met zijn laserogen onze oosterburen slopen.

Via: targetliberty.com

In de politiek gaan is niet ongevaarlijk

Veel politici brengen niet alleen onze welvaart in gevaar, maar ook zichzelf. Weekblad The Economist meldt dat wereldwijd tussen 1945 en 2013 maar liefst 758 politici zijn geliquideerd.

image
Klik op de grafiek voor een uitvergroting.

Hoewel de dood van Boris Nemtsov anders zou doen vermoeden, is Rusland juist één van de landen waar politieke liquidaties relatief weinig voorkomen. In India en de Islamitische wereld daarentegen lopen politici een stuk meer risico.

image
Klik op de grafiek voor een uitvergroting.

Bron: The Economist

Voormalige NSA-directeur noemt zichzelf libertariër

Michael Hayden was zes jaar lang directeur van de Amerikaanse NSA (1999-2005), voordat hij directeur van de CIA werd. In die rollen was hij verantwoordelijk voor de gigantische uitbreiding van de surveillancestaat en de inperking van burgerlijke vrijheden. Hij heeft vrijwel alles gedaan waar libertariërs tegen zijn, en toch noemde hij zichzelf afgelopen vrijdag in een debat een ‘onverbiddelijke libertariër’.  Een knap staaltje newspeak, maar het publieke trapte er gelukkig niet in en reageerde boos. Bekijk hier de beelden:

Is discrimineren een recht?

Door Frank Karsten

Vrijwel iedereen lijkt het erover eens dat discriminatie verboden moet zijn en dat discriminerende burgers dus gestraft moeten worden.

Maar is dat niet in tegenspraak met de vrijheid die liberalen zeggen te huldigen?

Discriminatie wordt vaak geassocieerd met de geweldadigheden tegen Joden en andere groepen in nazi-Duitsland. Maar tijdens de Kristallnacht zou niemand de brandstichters hebben gevraagd “Wilt u weleens stoppen met discrimineren!?” Als de geweldplegers willekeurig winkelpanden in brand hadden gestoken zou het dan soms wel hebben gemogen? Het is het geweld dat moet worden gestraft en niet de discriminatie bij de uitoefening ervan.

Maar ook wanneer er geen fysiek geweld aan te pas zou zijn gekomen vertegenwoordigde de discriminerende nazi-wetgeving geweld. De wet die verbood dat Joden werden toegelaten tot restaurants werd met geweld bekrachtigd en iedereen die zich er niet aan hield riskeerde een boete of arrestatie.

Het ironische is dat het idee achter anti-discriminatiewetten hetzelfde is als achter de discriminatiewetten van nazi-Duitsland. Bij beiden bepaalt de overheid voor burgers met wie ze wel of niet moeten of mogen omgaan. Discriminatiewetten verbieden de omgang met anderen terwijl anti-discriminatiewetgeving mensen juist verplicht met elkaar om te gaan. Bij beiden is er dus sprake van geweld. U zou het toch ook als geweld ervaren als de overheid u dwingt onwelkome mensen tot uw huis toe te laten en wanneer u door de politie gearresteerd wordt als u daar niet aan voldoet? Waarom zou het dan geen geweld zijn wanneer de overheid discriminatie verbiedt voor ander privaat eigendom zoals cafés, winkels, verenigingen en bedrijven?

Wanneer burgers onderling discrimineren is er daarentegen geen sprake van geweld. Wie om wat voor reden dan ook niet met een ander wil omgaan zou daar volledig vrij in moeten zijn. Iets niet doen is immers geen geweld, dus niet met iemand omgaan is ook geen geweld. Vrijheid impliceert vrije associatie, wat betekent dat elke relatie, handeling of transactie tussen mensen dient te geschieden met wederzijdse instemming. 

Het is vreemd dat iets wat we allemaal dagelijks doen verboden is. In onze partnerkeuze discrimineren we op grond van uiterlijk, leeftijd, etniciteit, geslacht en religie. Wanneer we beslissen om wel of niet een donker steegje met mensen in te lopen doen we hetzelfde en laten ons gedrag leiden door onze beste inschattingen over die mensen – kwalijke vooroordelen volgens velen – welke gebaseerd zijn op ervaringen, gevoel, nieuwsberichten en statistieken. 

Wie bang is dat restaurants bordjes zullen ophangen met “Joden niet gewenscht” is dat ten onrechte. Toen dat gebeurde was dat juist op last van de overheid. Een horecauitbater is geïnteresseerd in omzet, niet in de kleur van zijn gasten. Een pimpelpaarse, beleefde consument is volgens zijn winstoogmerk meer dan welkom. Aangezien winkeliers, ondernemers, verhuurders en zelfs gewone burgers hetzelfde winstoogmerk hebben zullen ze liever geen onterecht onderscheid maken omdat ze zich daarmee in de vingers snijden. 

Het is het recht om elkaar te ontwijken dat zorgt voor orde en rust. Wie voor vrijheid is zou ook daarom tegen anti-discriminatiewetgeving moeten zijn. 

Frank Karsten is mede-oprichter van het Mises Instituut Nederland en co-auteur van het boek De Democratie Voorbij. Op 17 maart (20:00) spreekt hij in Café de Heffer in Amsterdam over het recht op discriminatie. Toegang is gratis.

Dit artikel is eerder gepubliceerd op meervrijheid.nl.