Armoede bestrijden? Koop bij Ikea

Multinationals zoals Ikea worden vaak beschimpt voor hun ‘uitbuiting’ van fabrieksarbeiders in de derde wereld, maar in werkelijkheid doen zij meer om armoede te bestrijden dan al die om geld bedelende goede doelen bij elkaar. Stop je donaties aan Oxfam Novib, en koop in plaats daarvan een mooi vloerkleed bij de meubelgigant.

NRCQ vertelt vandaag het mooie verhaal van hoe Ikea het Indiaase platteland vooruit helpt:

Of dat leuke kleedje van Ikea écht uit India komt? Ja dus. The Economic Times beschrijft hoe het platteland van India is veranderd sinds Ikea de vrouwen daar aan het werk heeft gezet. In het dorpje Bhadohi weefden de mannen de tapijten, en zorgden de vrouwen voor de kinderen. Families kwamen amper rond en ze kwamen niet op het idee om moeders ook een betaalde baan te laten zoeken.

Toen, in 2008, werd Eastern Home Industries tapijtleverancier voor Ikea. Het bedrijf produceerde al tapijten voor grote Amerikaanse merken als Macy’s en JC Penney. In plaats van kleinschalig handwerk, moesten er fabrieken komen. Directeur van Eastern Home Industries, Zafar Iqbal Ansari, moest wennen aan de ideeën van Ikea. “Ze waren futurisch in hun aanpak. Ze wisten dat het produceren van grote volumes met kwaliteit in dorpsverband niet gemakkelijk zou zijn.”

Inmiddels behoort India tot de top 10 landen waar de productie voor Ikea plaatsvindt. Met 3 procent van de totale productie staat het land achter Litouwen (4 procent), Zweden (5 procent), Italië (7 procent), Polen (18 procent) en China (25 procent).

Er waren genoeg hordes te nemen. Wevers zagen die fabrieken niet zitten, vrouwen hadden nóg minder zin om naast een machine te gaan zitten. Maar uiteindelijk zagen ze de voordelen, schrijft The Economic Times. Ze kregen een bankrekening, een ziektekostenverzekering en doorbetaalde vakanties.

De fabriek die met de hulp van Ikea werd opgezet, begon met 100 mensen en heeft nu 2.000 werknemers, waarvan 300 vrouwen. Verdiende een man voorheen 3.000 roepies (42,78 euro), voor zijn familie, nu is dat 16.000 roepies (228,17 euro). Het salaris van werknemer Mukhtar Bhai gaat op aan het huishouden, dat van zijn vrouw Fatima Bi zetten ze op de spaarrekening. “Ik ben de enige vrouw in mijn familie die werkt. We hebben een tv en een gasoven kunnen kopen en ook nog geld kunnen sparen”, zegt Fatima.

Van vrije handel profiteert iedereen. In dit geval krijgen de westerse consumenten een mooi vloerkleed, terwijl de Indiërs die ze produceren er substantieel op vooruit gaan. Het is dan ook dé oplossing om armoede de wereld uit te helpen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s