Mijn confrontatie met een verwarde man

In De Orwelliaanse nachtmerrie van Rutger Bregman bekritiseerde deze auteur de ode van Bregman aan de belastingdienst. Bij een lezer sloegen de stoppen door vanwege de notie dat belastingheffing een vorm van diefstal is. Bekijk hieronder de confrontatie die volgde in de reageerderspanelen.

Rutger Bregman betoogde in zijn artikel dat belasting iets is waar we blij mee moeten zijn. Het is volgens hem een pretje om de helft van je inkomen af te moeten staan aan de overheid. Op dit blog werd het tegenovergestelde beargumenteerd:

Misschien is de belastingdienst geen terroristische organisatie, maar veel van de maffia verschilt ze niet. Belastingheffing is namelijk niets anders dan een net woord voor gelegaliseerde afpersing. Weiger je het te betalen, dan gaan er hele vervelende dingen met je gebeuren. Uit een eerder artikel van deze auteur:

‘Diefstal is het wegnemen van legitiem verkregen eigendom zonder toestemming van de eigenaar. Dit wordt dan ook terecht bestraft door de overheid, althans in de weinige gevallen dat de politie de dief daadwerkelijk te pakken krijgt. De grootste dief wordt echter sowieso niet gepakt, want dat is de overheid zelf. De belastingdienst steelt ongeveer de helft van het inkomen van iedere werkende Nederlander, dat is meer dan dat alle private-sector-criminelen bij elkaar opgeteld doen. Specifiek gezien is het afpersing. Onder dreiging van geweld dienen mensen hun geld af te staan, doen ze dat niet dan komen gewapende mensen langs om hen voor lange tijd in kooien op te sluiten. Daar kan de gemiddelde kruimeldief alleen maar van dromen.’

Nederlanders zien belasting dan ook volkomen terecht als ‘iets af moeten staan’, want keuze hebben ze niet. Net als bij de maffia moeten burgers onder dreiging van geweld hun geld afstaan. Dat ze daar bepaalde inferieure diensten voor terugkrijgen verandert niets aan het feit dat belastingheffing afpersing is.

Toen lezer Jan-Peter Scheffer dit las sloegen bij hem de stoppen door. In een vlaag van cognitieve dissonantie reageerde hij met de volgende boodschap:

Je hanteert een immorele drogredenering. Politie en justitie gebruiken ook dwang. Zonder deze dwang, had jij geen rechten, maar heerste er rechteloosheid, wat pas écht criminele dwang en geweld betekent. En terwijl politie en justitie, die gefinancierd worden uit het democratisch, rechtsstatelijk, kapitalistisch maatschappijsysteem, en niet met jouw zelfgedrukte monopolie-geld, je rechten beschermen, hang je nota bene het verongelijkte slachtoffer van diefstal en onrecht uit? Wat een narcisme en vooral onbenul etaleer je daarmee! Grow up!

In dit onsamenhangende verhaal vond ‘de heer’ Scheffer het blijkbaar niet nodig uit te leggen waarom belasting geen diefstal is. De schrijver van dit artikel reageerde beleefd:

Belasting is diefstal, ik zie niets in je reactie wat dat ontkracht. De maffia geeft ook bescherming in ruil voor het geld dat zij afpersen, maar het blijft gewoon een criminele organisatie.

En de overheid beschermt mijn rechten niet, in tegendeel. Ze berooft mij via de belastingendienst jaarlijks van een groter deel van mijn inkomen dan private sector-criminelen ooit zullen doen. Bovendien loop ik de kans om voor allerlei slachtoffervrije ‘misdaden’ in de gevangenis te belanden.

De overheid is net zo crimineel als de maffia. Als je niet van immorele drogredeneringen houdt, stop dan met het verdedigen van de overheid.

Wat Jan-Peter Scheffer dacht na het lezen van deze reactie is niet duidelijk, maar veel positiefs was het niet. Hij reageerde met het volgende:

0% inzicht in ethiek, 100% projectie van narcisme. Ik ben er klaar mee, met jouw soort. Ga op een eiland wonen. Alleen. Zonder poen. Dat zal een hele belasting (!) voor je worden. Ga je niet redden. Afgeserveerd.

Met zulke reacties ga je natuurlijk niemand overtuigen dat belasting geen diefstal is. Het lukt Scheffer zelf niet om fatsoenlijke argumenten te formuleren, dus laten we hem een handje helpen. Drie veelgehoorde rechtvaardigingen voor het heffen van belastingen (uit De dubbele standaarden van de overheid):

Belasting is geen diefstal, want je krijgt er ook dingen voor terug.

Natuurlijk levert de overheid bepaalde diensten van dat belastinggeld, maar dat verandert niks aan het feit dat het diefstal is. Als een dief een huis leeg rooft en in ruil daarvoor de plantjes water geeft, is het dan geen diefstal meer? Precies. De eigenaar heeft daarvoor geen toestemming verleend, dus het blijft gewoon een daad van agressie. Hetzelfde geldt voor belastingheffing.

Ook dat bepaalde zaken, zoals onderwijs en rechtshandhaving, noodzakelijk zijn voor een goed functionerende samenleving doet daar niks aan af. Voedsel is ook noodzakelijk, maar dat geeft supermarkten niet het recht om mensen van een deel van hun inkomen te beroven. Diensten die de overheid nu levert zouden dan ook – net als voedsel – gewoon door de markt geleverd moeten worden. Burgers hebben dan de vrijheid om zelf te kiezen welke diensten ze afnemen, in plaats van dat ze gedwongen worden zoals in het huidige systeem.

Belasting is geen diefstal, want het is democratisch tot stand gekomen.

Dat de meerderheid ergens voor is, betekent niet dat het ook rechtvaardig is. Denk maar aan de slavernij. Eeuwenlang werd dat als heel normaal gezien en door de meerderheid van de bevolking gesteund, maar maakt dat het rechtvaardig? Natuurlijk niet.

Als iemand door twee criminelen van zijn tas wordt beroofd, dan wordt dat gezien als onrechtvaardig. En terecht. Dat de criminelen in de meerderheid zijn verandert daar niks aan. Maar als de overheid belastingheffing probeert te legitimeren door te wijzen op het feit dat de meerderheid van de bevolking haar steunt, lijkt vrijwel iedereen dat te accepteren. Daar is dus duidelijk sprake van een dubbele standaard. Er hangt een hoop mystiek rond de overheid, maar in feite is het niet meer dan een groep mensen met een vlag en een volkslied. Dat geeft hen geen speciale rechten.

Belasting is geen diefstal, want dat is zo vastgelegd in het sociaal contract.

De theorie van het sociaal contract wordt vaak gebruikt om het handelen van de overheid te verdedigen, zo ook het heffen van belasting. Maar kan iemand zich herinneren ooit zo’n contract getekend te hebben? Om een contract rechtsgeldig te maken dient het ondertekend te zijn door alle deelnemende partijen, maar dat is hier dus duidelijk niet het geval. Vrijwel niemand heeft ooit een contract ondertekend waarin hij de overheid toestemming geeft om belasting te heffen, het blijft dan ook gewoon diefstal. Maar, zo zullen de verdedigers van het sociaal contract zeggen, dat je überhaupt in dit land woont geeft al aan dat je het sociaal contract steunt. Dus omdat iemand in een bepaald gebied is geboren zit hij al meteen vast aan een contract? Dat klinkt als slavernij, maar dat is gelukkig 150 jaar geleden al afgeschaft. Ieder mens wordt als vrij individu geboren en de theorie van het sociaal contract slaat dan ook nergens op.

Belasting is dus gewoon roof. Als Jan-Peter Scheffer een man is dan geeft hij dat toe of komt met een onderbouwde weerlegging. Nu toont hij zich vooral een verwarde man.

Advertenties

Een gedachte over “Mijn confrontatie met een verwarde man”

  1. Erg veel woorden, maar geen wijsheid. Je betoont je een narcistische, verwarde man die zijn tekortkomingen projecteert op iemand met gezond verstand die aan drie zinnen voldoende heeft voor je demasqué. Het spijt me voor je.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s